Jak wspierać ludzi w żałobie?

Jeśli sam doświadczyłeś osobistej straty, wiesz, jak bardzo jest to bolesne. Być może przeżyłeś żałobę, zerwałeś ze swoim partnerem lub straciłeś dom. Gdy zdarzają się takie wydarzenia, trudne emocje zwykle przejmują kontrolę, a twoje priorytety mogą się zmienić. Praca jest często ostatnią rzeczą, o której chcesz myśleć.
Pomoc pogrążonym w żałobie współpracownikom wiąże się z wyzwaniami. Możesz zadawać sobie wiele pytań: Czy powinieneś zachowywać się, jakby nic się nie stało? A może powinieneś z nim o tym porozmawiać? Ale co, jeśli powiesz niewłaściwą rzecz? Jak zareagować, gdy ktoś się rozpłacze lub zdenerwuje?
Nie bez znaczenia są też różne kwestie praktyczne, związane z pracą. Jak przeżywany smutek wpłynie na pracę? Czy zaproponować urlop? Czy zmniejszyć obciążenie pracą? 
 
Na czym polega żałoba?
W swojej książce „On Death and Dying” z 1969 roku, psychiatra Elizabeth Kübler-Ross zidentyfikowała pięć etapów żałoby:
1. Zaprzeczenie: odmowa uznania, że ​​strata nastąpiła.
2. Gniew: uczucie złości lub frustracji z powodu codziennych zadań lub pracy, bunt przeciwko temu, co się stało.
3. Targowanie się: wiara, że ​​można odwrócić stratę.
4. Depresja: spadek motywacji, drastyczny spadek zaangażowania i zniechęcenie.
5. Akceptacja: pogodzenie się ze stratą i powrót do stabilności emocjonalnej.
Nie każdy przechodzi te etapy w dokładnie taki sam sposób, a nawet w tej samej kolejności. Niektórzy ludzie mogą pominąć jakiś etap lub przeżywać dłużej i boleśniej pewne etapy. Podczas procesu żałoby emocje mogą być nieprzewidywalne. Mogą obejmować smutek i depresję, poczucie winy, złość, a nawet ulgę. Wpływ, jaki sytuacja ma na pracę danej osoby, również może być różny. Niektórzy ludzie mogą całkowicie zrezygnować z pracy, podczas gdy dla innych możliwość pracy może być czymś bardzo pomocnym, dając ulgę.
 
Jak postępować z pracownikiem w żałobie?

  1. Uznaj stratę
    Jedną z najczęstszych reakcji na czyjąś żałobę jest unikanie osoby, rozmowy o tym, co się stało. Dyrektor operacyjny Facebooka Sheryl Sandberg w swojej książce „Option B” z 2017 roku, napisała, że ​​kiedy wróciła do pracy po śmierci męża, jej koledzy udawali, że nic się nie zmieniło. To sprawiło, że poczuła się odizolowana i przygnębiona. 
    Ludzie mogą też banalizować stratę. Na przykład, jeśli czyjś ukochany zwierzak umrze, mogą nie postrzegać tego jako „wielkiej sprawy”, nawet jeśli – dla niego – tak jest.  
    Ważne jest, aby zająć się problemem bezpośrednio, ale z wyczuciem. Okazując współczucie i dając osobie, która przeżywa stratę, okazję do omówienia z tobą jej uczuć.
     
    Z drugiej strony osobie może być trudno przyznać się do straty, której doświadczyła. Może nawet być zła lub lekceważąca, kiedy wspominasz o sytuacji. W takim przypadku cofnij się o krok, nie forsuj. Ale na pewno daj znać, że twoje drzwi są zawsze otwarte, jeśli i kiedy chce o tym porozmawiać.
     
  2. Używaj empatycznego języka
    • Znajdź odizolowane, prywatne miejsce do rozmowy. Jest mało prawdopodobne, że osoba przeżywająca żałobę, będzie chciała podzielić się swoimi przeżyciami ze wszystkimi. Zadbanie o prywagtność i intymność jest kluczowe. 
    • Zrób pierwszy krok. Wystarczy zapytać: „Jak się teraz czujesz?” to dobry sposób na rozpoczęcie. Wyjaśnij, że wszystko, co udostępni, będzie poufne. I dotrzymaj swojej obietnicy. Jeśli tego nie zrobisz, ryzykujesz zniszczenie swojego związku, prawdopodobnie nie do naprawienia.
    • Okaż empatię. Zademonstruj swoje wsparcie, „odzwierciedlając” jej język. Na przykład, jeśli użyje terminu „odeszła” zamiast „umarła”, użyj też „odeszła”.
    • Unikaj udzielania rad. Rrady mogą być świetne, ale nie wtedy, gdy ktoś jest pod wpływem silnych, trudnych emocji. Nie zaczynaj zdań od „Powinieneś…” i unikaj porównywania jej doświadczeń z własnymi lub cudzymi. Dzięki temu unikniesz odczucia, że umniejszasz, to przez, co przechodzi twój rozmówca.
    • Unikaj pustych słów. Nie używaj języka typu „Wiem, jak się czujesz” lub „Będzie lepiej”. Łatwo jest polegać na tego rodzaju sztampowych zwrotach, ale rzadko pomagają, szczególnie na początku straty.
    • Daj przestrzeń do swobodnej wypowiedzi. Możesz ulec pokusie przerywania momentów ciszy. Jednak osoba może potrzebować więcej czasu na zebrania myśli. I to jest OK.
    Wskazówka:
    Kiedy po raz pierwszy rozmawiasz ze współpracownikiem o jego stracie, zapytaj, czy chce, aby inni członkowie zespołu wiedzieli i w jaki sposób chce, aby te informacje zostały im przekazane. Możesz na przykład zaproponować wysłanie wiadomości e-mail obejmującej cały zespół lub firmę, która wyjaśnia sytuację i daje ludziom pozwolenie na skontaktowanie się z nim prywatnie.
  3. Sprawdź, czy w Twojej firmie osoby w takiej sytuacji mogą wziąć zwolnienie chorobowe.
    Nie czekaj, aż członek Twojego zespołu poprosi Cię o urlop. Sam przejmij inicjatywę. Dowiedz się, do jakiego urlopu ma prawo i dokładnie wyjaśnij jej szczegóły.  Jeśli uważasz, że potrzebuje więcej czasu wolnego lub jeśli chce przedłużyć swój urlop, porozmawiaj ze swoim przełożonym. Możesz również rozważyć zaoferowanie jej bardziej elastycznej organizacji pracy, takiej jak praca w niepełnym wymiarze godzin, podział pracy lub stopniowy powrót do pracy.
  4. Zaproponuj kontakt ze specjalistą
    Jako menedżer, pracownik możesz zaoferować współczucie i praktyczne wsparcie, ale prawdopodobnie nie jesteś wyszkolonym doradcą i możesz nie mieć umiejętności lub doświadczenia, aby pomóc komuś poradzić sobie z żalem na głębszym poziomie lub w dłuższej perspektywie. Ale nadal możesz pomóc mu uzyskać dostęp do tego rodzaju pomocy.  Najprostszym rozwiązaniem jest wskazanie dostawcy EAP. 
  5. Pomóż w bieżących obowiązkach
    Pomimo trudności musisz upewnić się, że praca zostanie wykonana. Możesz pomóc zorganizować i delegować zadania współpracownikom. 
  6. Pomóż w powrocie do pracy
    Kiedy osoba w żałobie wróci do pracy, jest mało prawdopodobne, aby od razu pracowała tak efektywnie jak zawsze. Powrót do normalności może zająć tygodnie, miesiące, a nawet lata. Przez ten czas bądź wrażliwy na oznaki, że nie radzi sobie dobrze, takie jak wybuchy złości lub łzy. Jeśli trudno mu się skoncentrować, sprawdź, czy możesz ograniczyć część jego pracy. Spróbuj ułatwić mu powrót do rutyny, dając proste zadania, zanim zwiększy się jego obciążenie pracą. I regularnie sprawdzaj postępy, planując kilka nieformalnych spotkań.
     
    Niestety, w rzadkich przypadkach ludzie mogą wykorzystać żal jako wymówkę, aby uniknąć pracy. Jeśli podejrzewasz, że członek twojego zespołu to robi, zastanów się, jak zachowywał się wcześniej. Czy wykorzystywał, czy często uchylał się od pracy? Zajmij się tym zachowaniem, określając jasno określone oczekiwania i cele oraz wspieraj jego postępy w kontaktach jeden na jeden.

FILM TED

Nie „odchodzimy” od żalu. Idziemy z tym do przodu | Nora McInerny

W przemówieniu, które na przemian łamie serce i jest przezabawne, pisarka i prowadząca podcast Nora McInerny dzieli się swoją ciężko wypracowaną mądrością na temat życia i śmierci. Jej szczere podejście do czegoś, co, spójrzmy prawdzie w oczy, wpłynie na nas wszystkich, jest tak samo wyzwalające, jak rozdzierające. Najmocniej zachęca nas do zmiany sposobu, w jaki podchodzimy do żalu. „Pogrążona w żałobie osoba znowu się roześmieje i znowu się uśmiechnie” – mówi. „Zamierzają iść naprzód. Ale to nie znaczy, że poszli naprzód”.